Recenzja książki Karima Miské pt. „Arab Jazz” / Examen du livre / Book review

Recenzja książki Karima Miské pt. Arab Jazz, wydawnictwa Claroscuro z 2017 roku

Review of Karim Miské’s book, Arab Jazz, Claroscuro, 2017

Autor recenzji / Review by: Adam Lech Janowski © 2017

(Please search below for the review in other langages of:
Recenzja książki Karim Miské Arab Jazz Examen livre Book review)

 

Arab Jazz Książka kryminał roman policier livre Karim Miské review France Francja Paryż Paris jude żydzi Arabowie splendid

Recenzja książki Karima Miské pt. Arab Jazz, Examen livre, Book review

Arab Jazz pochłania czytelnika od pierwszych wersów lub koranicznych wersetów, które owijając się wokół paryskich uliczek zamieszkałych przez Arabów i żydów, przez swoją ich kulturową odmienność lub czasem skrajność, ortodoksyjność albo fundamentalizm wyznaczają kierunek, w jakim podążają paryskie dzielnice, ich mieszkańcy i sama Francja.

Na wstępie książki – motto rapera – Booby: „z lufą będziesz mniej wygadany”, którego słuchaliśmy namiętnie w czasach, gdy wschodził i stawał się popularny w swojej podparyskiej Banlieu 92 z jego płytą „Martwy czas”. Ta książka jest jak reminiscencja, przypomnienie tego, co było, bo Paryż się zmienia bardzo szybko, a zwłaszcza paryżanie. Pierwsze zdanie odbite tuszem jak świadectwo stygmatyzujące książkę i czasy, które mają nadejść, jak krew.

Kryminał Karima Miské, opublikowany po raz pierwszy w 2012 roku, spoglądając retrospektywnie – stanowił ponurą wizję, tego co mogło nastąpić we Francji i poniekąd miało miejsce w odniesieniu do ataków terrorystycznych na tle religijnym. Była swego rodzaju przepowiednią, czy też odbiciem realnych zagrożeń i niespokojnego klimatu, jaki panował w społeczeństwie w kilku dzielnicach Paryża.

Czy większość paryżan chciała o tym słuchać, czy raczej były to tematy zgoła niepolityczne? Terroryzm, którego przestrogą powinny być zamachy na pociągi w Madrycie w 2004 roku i na samolot w Lockerbie w 1988 roku, w których zginęło 461 osób a blisko dwa tysiące było rannych; muzułmanie kontra żydzi, podziemne organizacje fundamentalistyczne i zbrojne w Maghrebie – w Afryce Północnej. Z drugiej strony ciemna strona życia, zboczenia, wynaturzenia, dewiacje i choroby psychiczne, opętanie lub obłęd. Gdzie i jak w tym świecie pozostali bohaterowie książki mogą odreagować i znaleźć wytchnienie? Jedynie w książkach i porannym joggingu, a wieczorem samotnie z butelką lub skrętem. A może jednak w marzeniach o miłości?

Do tego mentalna, kulturowa, ideologiczna, obyczajowa przepaść. Między kim? Tu nie ma homogenicznego społeczeństwa… Z jednej strony między starymi Francuzami z Lotaryngii, mówiącymi w dużej mierze po niemiecku, Bretanii opętanej przez ateistów – komunistów, w której do dnia dzisiejszego silniejsza może się okazać wiara w boga morza niż katolicka, Marsylii, posiadającej swe getto, do którego nie zapuszczają się służby miejskie, czy z centrum finansowego w Niort, które upodobali sobie Świadkowie Jehowy.

Z drugiej strony mamy chasydów – żydów Chabad-Lubawicz z Polski, Białorusi oraz Sefardyjczyków – żydów z Półwyspu Iberyjskiego, żydów z Egiptu lub Maroka, potomków handlarzy niewolnikami, nie wspominając o wyznawcach okultystycznej kabały. Obecne też różne odłamy muzułmańskie i plemiona z Maghrebu, są np. salafici, szukający odrodzenia islamu – w tym we Francji, gdzie wyrażenia podobne Alhamdulillah, np. inch Allah, czyli chwała Allahowi z wizerunkiem nieba – raju, zdobiły nawet karty telefoniczne  dostępne w Paryżu. Do tego dochodzą imigranci z Turcji, Armenii, Portugalii, którzy znaleźli tu pracę. Faktycznie podczas gdy praca przyczynia się do integracji i wzajemnego zrozumienia osób różnych kultur, niektórzy z bohaterów książki – mieszkańcy dziewiętnastej dzielnicy Paryża to ludzie bezrobotni, utrzymujący się z rent, zasiłków lub na utrzymaniu rodziców, co sprzyja alienacji i separatyzmom, niedowartościowaniu i potrzeby szukania grupy, która ich zrozumie, doceni i wesprze duchowo – ideologicznie. Zaiste bohaterowie tej książki chodzili podobnymi uliczkami, co późniejsi zamachowcy z Charlie Hebdo.

Wiele zdań w książce są jak wciśnięty przycisk automatu dla osoby, która  wrosła w tkankę Paryża. Autor nakreśla otoczenie zaczynając od Baudleaire’a, tworzącego Kwiaty zła i epitafium w formie Paryskiego spleenu, czyli amoralności prowadzących do czarnych stron kryminałów. Jak wskazówki, drogowskazy, wspaniale oddaje czar Paryża.

Słowa wytrychy, ikony współczesności, odniesienia do kultury – jest ich w książce multum – od artykułów z półki sklepowej, po pozycje z księgarni czy sklepu muzycznego. Ten sam sposób myślenia o czasoprzestrzeni, zatopiony w myślach i książkach. Tyle odniesień: od ciemnych filmów Marcela Carné i ministra propagandy III Rzeszy Goebbelsa – obu związanych z żydami, po piosenki syna żydów z Odessy – bardzo kontrowersyjnego Serge’a Gainsburga. Od komiksów Marvela, w których super-bohaterowie walczą z czarnymi charakterami, wydawanych przez żyda Martina Goodmana po legendarnego Marlona Brando.

Od Tory po Koran i szatańskie złe dżiny, od Biblii po „Przebudźcie się! Postacie w książce są przerysowane religią – przez przeszłość albo obecnie – opętani religią, przepełnieni frustracją i agresją. Wszystko tu jest niekoszerne, nieczyste, świńskie, czytaj Halouf. Karty książki odzwierciedlają zachowania niektórych mieszkańców Paryża, choć i zapewne innych wielkich aglomeracji na świecie, których nie trudno spotkać np. w metrze – ludzi podobnego pokroju o nieobecnym lub wręcz demonicznym wzroku, zaczepiających przechodniów, wymawiających, że są źli i będą się palić w piekle lub krzyczących niezrozumiałe słowa. Są to zarówno biali jak i czarni, mężczyźni i kobiety. Fanatyzm religijny dotyka każdego, jak choroba. To stan umysłu, u podłoża którego często leżeć może doznana niesprawiedliwość, prowadząca także do psychozy: obłędu lub schizofrenii. Tarcia kulturowe, paranoja wynikająca z życia w zamkniętych społecznościach wraz z postrzeganiem wokół zupełnie innego świata, który prezentuje całkowite zaprzeczenie lub zdeptanie kultywowanych wartości musi prowadzić do agresji i terroryzmu lub fetyszu zła, destrukcji, przemyślanego i wyuzdanego niszczenia lub uprzedmiotowywania innych ludzi.

W efekcie Autor zarysowuje niekontrolowaną rzeczywistość pod marką pozbawionego morale hedonizmu, korupcji i deprawacji u niektórych bohaterów, gdzie wszystko jest na sprzedaż, w zamian za władzę, chwilę upojenia zbrodnią seksualną lub odurzenia narkotykami, dającymi poczucie wyższości lub kontroli nad innymi ludźmi, często objawiające się decydowaniem o ich życiu i śmierci – wcielenie się w rolę boga.

Jak odnajdzie się w niej wrażliwy i inteligentny Arab? Czy stanie się super-bohaterem, czy znajdzie oparcie w multi-kulturowej mozaice i klucz do szczęścia u boku kobiety pochodzącej z rodziny żydów Lubawicz? Tego dowiecie się w Arab Jazz…

 

(Please search below for the review in other langages of:
Recenzja książki Karim Miské Arab Jazz Examen livre Book review)

 

***

Review of the book

Arab Jazz absorbs the reader from the first verses or koran verses, which wrap around the streets of Paris inhabited by Arabs and Jews, by their cultural difference or sometimes extreme, orthodoxy or fundamentalism set the direction in which follow the Parisian districts, their inhabitants and France itself.

At the outset of the book – the rapper’s motto – Booby: „with the barrel you will be less talked out”, which we listened passionately at the time when he rose and became popular in his Banlieu 92 with his album „Dead Time”. This book is like a reminiscence, a reminder of what was, because Paris is changing very quickly, especially the Parisians. The first sentence reflected in ink as the stigmatizing testimony of the book and the times to come, like blood.

The book of Karim Miské, first published in 2012, looked retrospectively – a grim vision of what might have happened in France and, to a certain extent, with respect to terrorist attacks on the religious background. It was a kind of prophecy or reflection of the real danger and restless climate that prevailed in society in several districts of Paris. Did most Parisians want to hear about it, or were that rather non-political correct topics? Terrorism, which should be blamed on trains in Madrid in 2004 and on a Lockerbie plane in 1988, which killed 461 people and nearly two thousand were wounded; Muslims vs. Jews, underground fundamentalist and armed organizations in the Maghreb – North Africa.

On the other hand, the dark side of life, deviations, degenerations, deviations and mental illnesses, possessions or insanity. Where and how in this world are the remaining characters of the book can react and find a respite? Only in books and morning jogging, and in the evening alone with a bottle or a joint. But maybe in the dreams of love?

Also a mental, cultural, ideological, customary abyss. Between Who? Here there is no homogeneous society … On the one hand, between the old Frenchmen of Lorraine, speaking largely in German, Bretagne possessed by the atheists – the Communists, which to this day may be stronger faith in the god of the sea than the Catholic, Marseille, whose ghetto is unreachable by the municipal services, or the financial center of Niort, which like Jehovah’s Witnesses.

On the other hand we have Chassidic – Chabad-Lubavian Jews from Poland, Belarus and Sephardic – Jews from the Iberian Peninsula, Jews from Egypt or Morocco, descendants of slave traders, not to mention occultists of Kabbalah. There are also various Muslim clans and tribes of the Maghreb, such as Salafites, seeking to revive Islam – including France, where similar expressions like Alhamdulillah, such as inch Allah, or glory to Allah with the image of heaven – paradise, even decorated telephone cards available in Paris.

There are also immigrants from Turkey, Armenia, Portugal who have found a job here. In fact, while work contributes to the integration and mutual understanding of people of different cultures, some of the book’s characters of the 19th-quarter’s inhabitants of Paris are unemployed, living from benefits or pensions or dependent from parents, which promotes alienation and separatism, undervaluation, and the need to find a group, who will understand, appreciate and support spiritually – ideologically. Indeed, the characters of this book were walking alike streets, as the later bombers of Charlie Hebdo.

Many sentences in the book are like pushed button machine for a person who has grown into the famous cheese of Paris. The author outlines the environment starting with Baudleaire, which creates the Flowers of Evil and epitaphs in the form of Parisian spleen, that is amoralities leading to the black pages of crime.

As a guide, the signposts, the splendor of Paris. The words of the lockpick, icons of the present, references to culture – they are in a multum in the book – from any products from the grocery’s shops and music stores. The same way of thinking about space-time, sunk in thoughts and books. So many references: from the dark films of Marcel Carné and the propaganda minister of the Third Reich of Goebbels – both of them associated with the Jews, to the song of the Jewish son of Odessa – very controversial Serge Gainsburg. From the Marvel comics, where superheroes fight the black characters of Martin Goodman to the legendary Marlon Brando. From the Torah to the Koran and the Satanic evil genie, from the Bible to „Awake! Characters in the book are exaggerated by religion – past or present – possessed by religion, filled with frustration and aggression. Everything here is non-kosher, unclean, pig, read Halouf.

The book reflects the behavior of some of Paris’s inhabitants, though, and probably other large metropolises in the world, which are not difficult to find, for example, in the metro – people of a similar kind of absent or demonic sight, accusing passersby, saying they are evil and will burn in hell or screaming incomprehensible words. They are both white and black, men and women. Religious fanaticism affects everyone as a disease. It is a state of mind, often in the face of injustice, which also leads to psychosis: insanity or schizophrenia. Cultural friction, paranoia resulting from living in closed societies with perceptions around a completely different world, which presents total denial or trampling of cultivated values must lead to aggression and terrorism or fetish of evil, destruction, deliberate and profane destruction or objectification of other people.

As a result, the author outlines an uncontrollable reality under the brand of hedonism, corruption and depravity in some heroes where everything is for sale, in return for power, an intoxication of sexual crimes or drug intoxication, giving a sense of superiority or control over other people, often manifesting deciding on their lives and death – to be gods.

How will find in this world a sensitive and intelligent Arab? Will he become a superhero, will he find support in a multi-cultural mosaic and a key to happiness with a woman from the Jewish Lubawicz family? You will find out in Arab Jazz ..

***

Examen du livre

Arab Jazz absorbe le lecteur des premiers versets ou versets coraniques qui se déroulent dans les rues de Paris habitées par des Arabes et des Juifs, par leur différence culturelle ou parfois extrême, l’orthodoxie ou l’intégrisme définissent la direction dans laquelle se trouvent les quartiers parisiens, leurs habitants et La France elle-même.

Au début du livre – le slogan du rappeur – Booba: „avec le canon, vous serez moins parlé”, que nous avons écouté avec passion au moment où il s’est élevé et est devenu populaire dans son Banlieu 92 avec son album „Dead Time”. Ce livre est comme une réminiscence, un rappel de ce qui était, car Paris change très rapidement, surtout les Parisiens. La première phrase reflète à l’encre comme le témoignage stigmatisant du livre et des temps à venir, comme le sang.

Le livre de Karim Miské, publié pour la première fois en 2012, a regardé rétrospectivement: une vision sombre de ce qui aurait pu arriver en France et, dans une certaine mesure, en ce qui concerne les attaques terroristes sur le fond religieux. C’était une sorte de prophétie ou de réflexion du danger réel et du climat agité qui régnait dans la société dans plusieurs quartiers de Paris. La plupart des Parisiens voulaient-ils en entendre parler, ou étaient-ils des sujets plutôt politiques non pertinents? Le terrorisme, qui devrait être lié aux trains de Madrid en 2004 et à un avion de Lockerbie en 1988, qui a tué 461 personnes et près de deux mille ont été blessés; Musulmans contre juifs, organisations fondamentalistes et armées souterraines au Maghreb – Afrique du Nord.

D’autre part, le côté obscur de la vie, les déviations, les dégénérescence, les déviations et les maladies mentales, les biens ou la folie. Où et comment, dans ce monde, les personnages restants du livre peuvent-ils réagir et trouver un répit? Seulement dans les livres et le jogging matinal, et le soir seul avec une bouteille ou un joint. Mais peut-être dans les rêves d’amour?

Aussi un abyssme mental, culturel, idéologique et habituel. Entre qui? Ici, il n’y a pas de société homogène … D’une part, entre les anciens Français de Lorraine, parlant en grande partie en allemand, la Bretagne possédait les athées – les communistes, qui jusqu’à aujourd’hui peuvent être une foi plus forte dans le dieu de la mer que le catholique, Marseille, dont le ghetto est inaccessible par les services municipaux, ou le centre financier de Niort, qui aiment les témoins de Jéhovah.

D’autre part, nous avons des juifs Chassidic-Chabad-Lubavian de la Pologne, de la Biélorussie et des Séphardiens – Juifs de la péninsule ibérique, juifs d’Egypte ou du Maroc, descendants d’esclaves, sans oublier les occultistes de la Kabbale. Il y a aussi divers clans et tribus musulmanes du Maghreb, comme les Salafites, qui cherchent à relancer l’islam – y compris la France, où des expressions semblables comme Alhamdulillah, telles que le pouce Allah, ou la gloire à Allah avec l’image du paradis, même décoré par téléphone cartes disponibles à Paris. Il y a aussi des immigrants de Turquie, d’Arménie, du Portugal qui ont trouvé un emploi ici.

En effet, alors que le travail contribue à l’intégration et à la compréhension mutuelle des personnes de différentes cultures, certains personnages du livre des habitants du 19ème siècle de Paris sont au chômage, bénéficient de prestations ou de retraites ou dépendent des parents, ce qui favorise l’aliénation et le séparatisme, la sous-évaluation et la nécessité de trouver un groupe qui comprendra, appréciera et soutiendra spirituellement, idéologiquement. En effet, les personnages de ce livre se promenaient dans les rues, comme les derniers bombardiers de Charlie Hebdo.

De nombreuses phrases dans le livre sont comme une machine à bouton poussé pour une personne qui s’est développée dans le célèbre fromage de Paris.

L’auteur décrit l’environnement à partir de Baudleaire, qui crée les Fleurs du Mal et des épitaphes sous forme de rate parisienne, ce sont les amoralités qui mènent aux pages noires du crime. Comme guide, les panneaux, la splendeur de Paris. Les mots du rossignol, les icônes du présent, les références à la culture – ils sont dans un multi-livre – à partir de tous les produits des magasins d’alimentation et de musique. La même façon de penser à l’espace-temps, enfoncé dans les pensées et les livres. T

ant de références: des films sombres de Marcel Carné et du ministre de la propagande du Troisième Reich de Goebbels – tous deux associés aux Juifs, à la chanson du fils juif d’Odessa – très controversée Serge Gainsburg. De la bande dessinée Marvel, où les super-héros combattent les personnages noirs de Martin Goodman avec le légendaire Marlon Brando. De la Torah au Coran et au génie malin satanique, de la Bible à „Réveil! Les personnages du livre sont exagérés par la religion – passé ou présent – possédé par la religion, rempli de frustration et d’agression. Tout ici n’est pas kosher, impur , cochon, lisez Halouf.

Cependant, le livre reflète le comportement de certains habitants de Paris, et probablement d’autres grandes métropoles dans le monde, qui ne sont pas difficiles à trouver, par exemple, dans le métro, des personnes d’une nature semblable ou d’une vue démoniaque, accusant les passants, disant qu’ils sont mauvais et brûlent dans l’enfer ou crient des mots incompréhensibles. Ils sont tous deux blancs et noirs, hommes et femmes. Le fanatisme religieux affecte tout le monde comme une maladie. C’est un état d’esprit, souvent en face de l’injustice, qui conduit également à la psychose: la folie ou la schizophrénie.

La friction culturelle, la paranoïa résultant de la vie privée dans des sociétés fermées, qui ont des perceptions autour d’un monde totalement différent, qui démontre un déni total ou un piétinement des valeurs cultivées, doit conduire à l’agression et au terrorisme ou au fétiche du mal, de la destruction, de la destruction délibérée ou profane ou de l’objectivation d’autres personnes.

En conséquence, l’auteur décrit une réalité incontrôlable sous la marque de l’hédonisme, de la corruption et de la dépravation chez certains héros où tout est à vendre, en retour du pouvoir, une intoxication à des crimes sexuels ou à une intoxication par les drogues, donnant un sentiment de supériorité ou de contrôle sur d’autres personnes, manifestant souvent leur décision sur leur vie et leur mort, sont des dieux.
Comment trouver dans ce monde un arabe sensible et intelligent? Va-t-il devenir un super-héros, trouvera-t-il un soutien dans une mosaïque multiculturelle et une clé du bonheur avec une femme de la famille juive Lubawicz? Vous découvrirez dans Arab Jazz ..

 

(Please search below for the review in other langages of:
Recenzja książki Karim Miské Arab Jazz Examen livre Book review)

 

***

Revisión del libro

El jazz árabe absorbe al lector a partir de los primeros versos o versos coránicos, que recorren las calles de París habitadas por árabes y judíos, por su diferencia cultural oa veces extrema, la ortodoxia o el fundamentalismo establecen la dirección en la que siguen los distritos parisinos, sus habitantes y Francia misma.

Al principio del libro -el lema del rapero- Booba: „con el barril se le hablará menos”, que escuchamos apasionadamente en el momento en que se levantó y se hizo popular en su Banlieu 92 con su álbum „Dead Time”. Este libro es como una reminiscencia, un recordatorio de lo que era, porque París está cambiando muy rápidamente, especialmente los parisinos. La primera frase se refleja en la tinta como el testimonio estigmatizante del libro y los tiempos venideros, como la sangre.

El libro de Karim Miské, publicado por primera vez en 2012, examinó retrospectivamente una visión sombría de lo que podría haber ocurrido en Francia y, en cierta medida, con respecto a los ataques terroristas en el contexto religioso. Era una especie de profecía o reflejo del peligro real y el clima inquieto que prevaleció en la sociedad en varios distritos de París. ¿La mayoría de los parisinos querían oír hablar de ello, o eran temas que no eran correctos políticamente?

El terrorismo, que se debe culpar a los trenes de Madrid en 2004 y en un avión de Lockerbie en 1988, que mató a 461 personas y casi dos mil resultaron heridos; Musulmanes contra judíos, organizaciones fundamentalistas y armadas clandestinas en el Magreb – Norte de África.

Por otro lado, el lado oscuro de la vida, las desviaciones, las degeneraciones, las desviaciones y las enfermedades mentales, las posesiones o la locura. ¿Dónde y cómo en este mundo son los restantes personajes del libro pueden reaccionar y encontrar un respiro? Sólo en libros y jogging por la mañana, y en la noche solo con una botella o una ganja. Pero quizás en los sueños de amor?

También un abismo mental, cultural, ideológico, acostumbrado. ¿Entre quién? Aquí no hay una sociedad homogénea … Por un lado, entre los antiguos franceses de Lorena, hablando en gran parte en alemán, Bretagne poseído por los ateos – los comunistas, que a día de hoy puede ser más fuerte la fe en el dios del mar que el católico, Marsella, cuyo gueto es inalcanzable por los servicios municipales, o el centro financiero de Niort, que como los testigos de Jehová. Por otro lado, tenemos judíos jasídicos – chabad-lubianos de Polonia, Bielorrusia y Sefardí – judíos de la Península Ibérica, judíos de Egipto o Marruecos, descendientes de traficantes de esclavos, por no hablar de los ocultistas de la Cabalá.

También hay varios clanes musulmanes y tribus del Magreb, como los salafitas, que buscan revivir el Islam – incluyendo Francia, donde expresiones similares como Alhamdulillah, como la pulgada de Alá, o la gloria a Dios con la imagen del cielo – el paraíso, incluso el teléfono decorado tarjetas disponibles en París. También hay inmigrantes de Turquía, Armenia, Portugal que han encontrado un trabajo aquí. De hecho, si bien el trabajo contribuye a la integración y comprensión mutua de personas de diferentes culturas, algunos de los personajes del libro de los habitantes del siglo XIX de París están desempleados, viviendo de prestaciones o pensiones o dependientes de los padres, lo que promueve la alienación y el separatismo, subvaloración y la necesidad de encontrar un grupo que entienda, aprecie y apoye espiritualmente – ideológicamente. De hecho, los personajes de este libro estaban caminando por calles iguales, como los posteriores bombarderos de Charlie Hebdo.

Muchas frases en el libro son como la máquina botón pulsado para una persona que ha crecido en el famoso queso de París. El autor describe el entorno a partir de Baudleaire, que crea las Flores del Mal y los epitafios en forma de bazo parisino, es decir amoralidades que conducen a las páginas negras del crimen.

Como guía, las señales, el esplendor de París. Las palabras del llave maestra, los iconos del presente, las referencias a la cultura – que están en un multum en el libro – de cualquier producto de las tiendas de abarrotes y tiendas de música. La misma manera de pensar sobre el espacio-tiempo, hundida en pensamientos y libros. Tantas referencias: de los filmes oscuros de Marcel Carné y del ministro de propaganda del Tercer Reich de Goebbels -los dos asociados con los judíos- a la canción del hijo judío de Odessa- muy controvertido Serge Gainsburg. De los cómics de Marvel, donde los superhéroes luchan contra los personajes negros de Martin Goodman al legendario Marlon Brando. De la Torá al Corán y al genio maligno satánico, de la Biblia a „¡Despierta!” Los personajes del libro son exagerados por la religión, pasada o presente, poseída por la religión, llena de frustración y agresión. , cerdo, lee Halouf.

El libro refleja el comportamiento de algunos de los habitantes de París, sin embargo, y probablemente de otras grandes metrópolis del mundo, que no son difíciles de encontrar, por ejemplo, en el metro – gente de un tipo similar de visión ausente o demoníaca, diciendo que son malvados y arderán en el infierno o gritarán palabras incomprensibles. Son blancos y negros, hombres y mujeres. El fanatismo religioso afecta a todos como una enfermedad. Es un estado de ánimo, a menudo en la cara de la injusticia, que también conduce a la psicosis: la locura o la esquizofrenia. La fricción cultural, la paranoia resultante de vivir en sociedades cerradas con percepciones en torno a un mundo completamente diferente, que presenta la negación total o el pisoteo de los valores cultivados debe conducir a la agresión y el terrorismo o fetiche del mal, destrucción, deliberada y profana destrucción u objetivación de otras personas.

Como resultado, el autor describe una realidad incontrolable bajo la marca del hedonismo, la corrupción y la depravación en algunos héroes donde todo está a la venta, a cambio de poder, una intoxicación por delitos sexuales o intoxicación por drogas, dando un sentido de superioridad o control sobre otras personas, a menudo se manifiestan decidiendo sobre sus vidas y la muerte – para ser dioses.

¿Cómo encontrará en este mundo un árabe sensible e inteligente? ¿Se convertirá en un superhéroe, encontrará apoyo en un mosaico multicultural y clave para la felicidad con una mujer de la familia judía Lubawicz? Lo encontrarás en el Arab Jazz..

 

(Please search below for the review in other langages of:
Recenzja książki Karim Miské Arab Jazz Examen livre Book review)

 

***

Kitobni ko’rib chiqish

Arab Jazzi o’quvchilarni arab va yahudiylar yashaydigan Parij ko’chalarida aylanib o’tadigan birinchi madaniy farqlar yoki ba’zan haddan tashqari, ortodoksallik yoki fundamentalizm tufayli, Parij tumanlari, ularning aholisi va ular bilan bog’liq bo’lgan yo’nalishlarni belgilab beruvchi birinchi oyatlardan yoki Qur’on oyatlaridan tushiradi. Frantsiyaning o’zi.

Kitobning boshida – rapperning shiori – Booba: „Barrel bilan siz kamroq suhbatlashishingiz mumkin”, biz u ko’tarilib, uning „Dead Time” albomi bilan o’zining „Banlieu 92” da mashhur bo’lib ketgan paytlarida bizni qiziqarli tinglashdi. Ushbu kitob eslatilgan narsaga o’xshaydi, bu nima ekanligini eslatadi, chunki Parij juda tez o’zgarib turadi, ayniqsa, parijliklar. Birinchi jumla siyohda, xuddi qonga o’xshash, kitobning damgalanuvchi guvohligi va keladigan vaqtlar kabi aks ettirilgan.

2012-yilda birinchi marta nashr etilgan Karim Miskening kitobi retrospektivaga qaradi – bu Frantsiyada nima yuz berishi mumkinligi va qandaydir darajada diniy asosda terroristik hujumlar bilan bog’liq bo’lgan dahshatli tuyulgan. Bu Parijning bir necha tumanlarida jamiyatda hukm surayotgan haqiqiy xavf va qo’rqinchli iqlimning birorta bashorati yoki aks etishi edi. Parijliklarning aksariyati bu haqida eshitishni xohlayaptilarmi yoki ular noto’g’ri siyosiy bo’lmagan to’g’ri mavzularmi?

Terrorizm, 2004 yilda Madridda poezdlarda va 1988 yilda Lockerbie samolyotida ayblanib, 461 kishini o’ldirgan va taxminan ikki mingga yaqin odam yaralangan; Musulmonlar – yahudiylar, Magrub – Shimoliy Afrikadagi yer osti fundamentalistlar va qurolli tashkilotlar. Boshqa tomondan, hayotning qorong’u tomoni, sapmalar, dejenerasyonlar, sapmalar va ruhiy kasalliklar, narsalar yoki jinnilik. Bu dunyoda qaerda va qanday qilib kitobning qolgan belgilariga javob berish va vaqtini topish mumkin? Faqat kitoblarda va ertalab chopishda, shunchaki kechqurun shisha yoki ganja bilan.

Balki sevgi orzularida?

Bundan tashqari, aqliy, madaniy, mafkuraviy, odatiy tubsizlik. Kim o’rtasida? Bu erda bir hil jamiyat yo’q … Bir tomondan, Lorraine sobiq frantsuzlar orasida, asosan, nemis tilida gaplashadigan, Bretagne, ateistlar – kommunistlar, bu kunga qadar dengiz xudosiga kuchli imon bo’lishi mumkin. Katolik, Marsel, kimga qarashli shahar xizmatiga, yoki Niortning moliyaviy markaziga ega. Bu esa Yahovaning Shohidlariga o’xshashdir. Boshqa tomondan, biz Polsha, Belorussiya va Sefardika yahudiylari bo’lgan Chassidic-Chabad-Lubavian yahudiylari, ya’ni Iberian yarim orolidan yahudiylar, Misr yoki Marokash yahudiylari, qul savdogarlarining avlodlari, Kabbaloning okkultistlari haqida gapirmoqchi emasmiz. Shuningdek, Salafiylar singari turli xil musulmon klanlari va qabilalari ham mavjud.

Masalan, Alhamdulilloh kabi xuddi induktsiya Alloh, yoki osmon jannati qiyofasi bilan Allohga shon-sharaflar, hatto bezatilgan telefon kartalari Parijda mavjud. Bu erda ish topib kelgan Turkiya, Armaniston, Portugaliya immigrantlari ham bor. Haqiqatan ham, turli xil madaniyatlarning odamlarini integratsiyalashuvi va o’zaro tushunishiga hissa qo’shib kelayotgan bo’lsa-da, 19-choragidagi Parij aholisi kitoblarning belgilaridan ayrimlari ishsiz, nafaqa yoki pensiya bilan yashab, yoki begona va separatizmga yordam beruvchi, ma’naviy-mafkuraviy jihatdan tushunadigan, anglaydigan va qo’llab-quvvatlaydigan bir guruhni topish zaruriyati. Darhaqiqat, bu kitobning xarakterlari bir xil ko’chalarda, masalan, Charli Hebdoning keyingi bombardimonchilaridek yurishardi.

Kitobdagi ko’pgina jumlalar Parijning taniqli pishloqiga aylangan kishiga o’xshash tugmachalarga o’xshaydi. Muallif, Budleairedan boshlanadigan muhitni tasvirlaydi, bu esa Parijning taloq shaklidagi „Yorug’lik gullari” va epitaplarni yaratadi, ya’ni bu qora nashrlarga olib boradigan g’ayriinsoniylikdir. Yo’lboshchi sifatida, pesyarlar, Parijning ulug’vorligi.

Qopqoq skeleti asosiy so’zlari, hozirgi piktogramma, madaniyatga oid ko’rsatmalar – ular kitobxonlik do’konlari va musiqa do’konlaridagi har qanday mahsulotlardan juda ko’p. Kosmik vaqt haqida o’ylashning ayni uslubi, fikrlar va kitoblarga botdi. Marcel Carnening va Goebbelsning uchinchi reyxi tashviqot vaziri – ikkalasi ham yahudiylar bilan bog’langan, odessaning yahudiy o’g’li qo’shig’iga – juda ziddiyatli Serj Gainsburgning zulmatli filmlaridan juda ko’p manbalar. Marvel Komikslaridan, qahramonlar qahramonlari Martin Gudmanning afsonaviy Marlon Brandoga qarshi qora belgilariga qarshi kurashmoqda. Tavrotdan Qur’onga va Shaytonning yovuz jiniga, Muqaddas Kitobdan „Uyg’oning!” Kitobiga „Kitoblardagi belgilar – o’tmish yoki hozirgi dinga nisbatan shafqatsiz munosabatda bo’lib, dinga e’tiqod qilib, xafagarchilik va tajovuzkorlik bilan to’lib-toshgan. , to’ng’iz, Halouf o’qing.

Kitobda, Parijdagi ayrim kishilarning xatti-harakatlari va dunyodagi boshqa katta metropoliyalar, masalan, metroda – o’xshash bo’lmagan yoki jinlar ko’rinishidagi odamlarni topish qiyin emas, ular yomon deb aytishadi va do’zaxda yondirib yoki tushunarsiz so’zlarni qichqirishadi. Ular oq va qora, erkaklar va ayollardir. Diniy aqidaparastlik har kimga kasallik sifatida ta’sir qiladi. Bu ko’pincha adolatsizlikka olib keladigan ruhiy holat bo’lib, bu ham psixozga olib kelishi mumkin: jinnilik yoki shizofreniya. Madaniy uyg’unlik, yopiq jamiyatlarda yashovchi paranoyalar butunlay boshqa dunyo atrofida hissiyotlarga ega bo’lib, madaniy qadriyatlarni butunlay inkor etish yoki tramplin keltirib chiqarishi tajovuzkorlik va terrorizmga, yovuzlik, yovuzlik, tahqirlash, qasddan va axloqsiz halokatga olib kelishi yoki boshqa odamlarning tanqidiga sabab bo’lishi kerak.

Natijada, muallif qahramonlik, korruptsiya va buzuqlik belgisi ostida, har narsaga sotiladigan qahramonlarda, hokimiyat evaziga, jinsiy jinoyatlarda yoki giyohvand moddalar zaharlanishida, ustunlik va nazokat hissi bilan nazorat ostiga olinadigan haqiqatni belgilaydi ko’pincha o’zlarining hayoti va o’limini hal qilishda namoyon bo’lgan odamlar – xudolar bo’lish.
Bu dunyoda nozik va aqlli arablarni qanday topasiz? U super qahramon bo’ladimi, u ko’p madaniyatli mozaika va baxtning siri bo’lishi mumkinmi yahudiy oila Lubawicz bir ayol bilan? Arab jazzida tanishasiz.

 

(Please search below for the review in other langages of:
Recenzja książki Karim Miské Arab Jazz Examen livre Book review)

 

***

Обзор книги

Арабский джаз поглощает читателя из первых стихов или коранских стихов, которые обертывают вокруг улиц Парижа, населенных арабами и евреями, их культурным различием или иногда экстремальным, ортодоксизмом или фундаментализмом определяют направление, в котором следуют парижские районы, их жители и Сама Франция.

В начале книги – девиз рэппера – Буба: «с бочонкой вы будете меньше разговаривать», которую мы выслушали страстно в то время, когда он встал и стал популярным в своем Banlieu 92 с его альбомом «Dead Time». Эта книга напоминает воспоминание, напоминание о том, что было, потому что Париж меняется очень быстро, особенно парижан. Первое предложение отразилось на чернилах как на стигматизирующее свидетельство книги и на будущие времена, как кровь.

Книга Карим Миске, впервые опубликованная в 2012 году, выглядела ретроспективно – мрачное видение того, что могло бы произойти во Франции и, в определенной степени, в отношении террористических нападений на религиозную почву. Это было своего рода пророчество или отражение реальной опасности и беспокойного климата, который преобладал в обществе в нескольких районах Парижа. Большинство парижан хотели услышать об этом, или это были довольно неполитические правильные темы?

Терроризм, который следует обвинять в поездах в Мадриде в 2004 году и на самолете Локерби в 1988 году, в результате которого погибло 461 человек и почти две тысячи получили ранения; Мусульмане против евреев, подпольные фундаменталистские и вооруженные организации в Магрибе – Северная Африка. С другой стороны, темная сторона жизни, отклонения, дегенерации, отклонения и психические заболевания, имущество или безумие. Где и как в этом мире остальные персонажи книги могут реагировать и находить отсрочку? Только в книгах и утреннем бег трусцой, а вечером только с бутылкой или марихуану.

Но, может быть, в мечтах о любви?

Также ментальная, культурная, идеологическая, обычная бездна. Между кем? Здесь нет однородного общества … С одной стороны, между старыми французами Лотарингии, говорящими в основном на немецком языке, Бретань, которой обладают атеисты – коммунисты, которые по сей день могут быть более сильной верой в бога моря, чем католиком, Марселем, чье гетто недоступно муниципальными службами или финансовый центр Ниорта, который, как Свидетели Иеговы. С другой стороны, у нас есть хасидско-хабадско-любавийские евреи из Польши, Белоруссии и сефардских евреев с Пиренейского полуострова, евреи из Египта или Марокко, потомки работорговцев, не говоря уже о оккультистах Каббалы.

Существуют также различные мусульманские кланы и племена Магриба, такие как салафиты, стремящиеся возродить ислам, в том числе Францию, где подобные выражения, такие как Альхамдулилла, такие как дюйм Аллах, или слава Аллаху с изображением рая – рай, даже украшенный телефоном доступных в Париже. Есть также иммигранты из Турции, Армении, Португалии, которые нашли здесь работу. Фактически, хотя работа способствует интеграции и взаимопониманию людей разных культур, некоторые из персонажей книги жителей 19-го квартала в Париже являются безработными, живущими из пособий или пенсий или зависимыми от родителей, что способствует отчуждению и сепаратизму, недооценку и необходимость найти группу, которая будет понимать, ценить и поддерживать духовно – идеологически. Действительно, персонажи этой книги шли по улицам, как более поздние бомбардировщики Чарли Хебдо.

Многие предложения в книге похожи на толкаемую кнопочную машину для человека, который вырос в знаменитый „сыр” Парижа.

Автор описывает среду, начинающуюся с Бодлеара, которая создает Цветы Зла и эпитафии в форме парижской селезенки, то есть аморальности, ведущие к черным страницам преступления. В качестве ориентира – указатели, великолепие Парижа. Слова – отмычка, иконы настоящего, ссылаются на культуру – они находятся в мультим в книге – из любых продуктов из продуктовых магазинов и музыкальных магазинов. Тот же образ мышления о пространстве-времени, погруженный в мысли и книги. Так много ссылок: из темных фильмов Марселя Карне и пропагандистского министра Третьего Рейха Геббельса, оба из которых связаны с евреями, с песней еврейского сына Одессы – очень спорный Серж Гайнсбург. Из комиксов Marvel, где супергерои сражаются с черными персонажами Мартина Гудмана легендарному Марлону Брандо. От Торы до Корана и сатанинского злого джина, от Библии до «Пробудитесь!» Персонажи в книге преувеличены религией – прошлым или настоящим – одержимы религией, наполненной разочарованием и агрессией. Все здесь не кошерное, нечистое , свиньи, прочитайте Halouf.

Книга отражает поведение некоторых жителей Парижа, хотя и, возможно, других крупных мегаполисов в мире, которые нетрудно найти, например, в метро – люди подобного вида отсутствующего или демонического зрелища, обвиняя прохожих, говоря, что они злы и будут гореть в аду или кричать непонятными словами. Они белые и черные, мужчины и женщины. Религиозный фанатизм затрагивает всех как болезнь. Это состояние ума, часто перед лицом несправедливости, что также приводит к психозу: безумие или шизофрения. Культурное трение, паранойя, возникающее в результате жизни в замкнутых обществах с восприятием вокруг совершенно другого мира, которое представляет собой полное отрицание или попирание культурных ценностей, должно привести к агрессии и терроризму или фетишу зла, разрушениям, преднамеренному и оскверненному уничтожению или объективации других людей.

В результате автор описывает неконтролируемую реальность под маркой гедонизма, коррупции и разврата у некоторых героев, где все продается, в обмен на власть, опьянение сексуальных преступлений или опьянение наркотиками, дающее ощущение превосходства или контроля над другие люди, часто проявляющие решение своей жизни и смерти – быть богами.
Как найти в этом мире чувствительного и умного араба? Станет ли он супергероем, найдет ли он поддержку в многокультурной мозаике и ключ к счастью с женщиной из еврейской семьи Любавич? Вы узнаете в арабском джазе ..

 

(Please search below for the review in other langages of:
Recenzja książki Karim Miské Arab Jazz Examen livre Book review)

***

Überprüfung des Buches

Der arabische Jazz nimmt den Leser von den ersten Versen oder Korianischen Versen auf, die sich um die von Arabern und Juden bewohnten Straßen von Paris wälzen, durch ihren kulturellen Unterschied oder manchmal extreme Orthodoxie oder Fundamentalismus die Richtung, in der die Pariser Bezirke, ihre Bewohner und Frankreich selbst.

Zu Beginn des Buches – das Motto des Rappers – Booby: „Mit dem Fass werden Sie weniger ausgetauscht”, die wir leidenschaftlich zu der Zeit hörten, als er aufstand und in seinem Banlieu 92 mit seinem Album „Dead Time” populär wurde. Dieses Buch ist wie eine Reminiszenz, eine Erinnerung an das, was war, weil Paris sich sehr schnell ändert, besonders die Pariser. Der erste Satz spiegelt sich in der Tinte als das stigmatisierende Zeugnis des Buches und die Zeit zu kommen, wie Blut.

Das Buch von Karim Miské, das erstmals im Jahr 2012 veröffentlicht wurde, sah retrospektiv – eine grimmige Vision dessen, was in Frankreich und in gewissem Maße in Bezug auf terroristische Angriffe auf den religiösen Hintergrund passiert sein könnte. Es war eine Art Prophezeiung oder Reflexion der wahren Gefahr und des ruhelosen Klimas, das in den einzelnen Bezirken von Paris in der Gesellschaft herrschte. Wollten die meisten Pariser davon hören, oder waren das eher nichtpolitisch korrekte Themen?

Terrorismus, der im Jahr 2004 auf Züge in Madrid und auf einem Lockerbie-Flugzeug im Jahr 1988 angeklagt werden sollte, die 461 Menschen ums Leben kamen und fast zweitausend verwundet wurden; Muslime gegen Juden, unterirdische fundamentalistische und bewaffnete Organisationen im Maghreb – Nordafrika. Auf der anderen Seite die dunkle Seite des Lebens, Abweichungen, Degenerationen, Abweichungen und Geisteskrankheiten, Besitztümer oder Wahnsinn. Wo und wie in dieser Welt sind die restlichen Charaktere des Buches zu reagieren und eine Pause zu finden? Nur in Büchern und Morgen Joggen, und abends allein mit einer Flasche oder einem Ganja.

Aber vielleicht in den Träumen der Liebe?

Auch ein geistiger, kultureller, ideologischer, üblicher Abgrund. Zwischen Wer? Hier gibt es keine homogene Gesellschaft … Einerseits zwischen den alten Franzosen von Lothringen, die weitgehend deutsch sprechen, die Bretagne von den Atheisten besessen – die Kommunisten, die bis heute stärker in den Gott des Meeres vertraut sind als der Katholik, Marseille, dessen Ghetto von den kommunalen Diensten nicht erreichbar ist, oder das Finanzzentrum von Niort, das wie die Zeugen Jehovas. Auf der anderen Seite haben wir Chassidic – Chabad-Lubavian Juden aus Polen, Weißrussland und Sephardic – Juden von der Iberischen Halbinsel, Juden aus Ägypten oder Marokko, Nachkommen von Sklavenhändlern, ganz zu schweigen von Okkultisten der Kabbala.

Es gibt auch verschiedene muslimische Clans und Stämme des Maghreb, wie Salafites, die den Islam wiederbeleben wollen – auch in Frankreich, wo ähnliche Ausdrücke wie Alhamdulillah, wie z. B. Zoll Allah, oder die Ehre mit dem Bild des Himmelsparadieses, sogar verziertes Telefon Karten erhältlich in Paris. Es gibt auch Einwanderer aus der Türkei, Armenien, Portugal, die hier einen Job gefunden haben. In der Tat, während die Arbeit zur Integration und zum gegenseitigen Verständnis von Menschen unterschiedlicher Kulturen beiträgt, sind einige der Charaktere des Buches der Pariser Einwohner des 19. Jahrhunderts arbeitslos, leben von Leistungen oder Renten oder von Eltern abhängig, was die Entfremdung und den Separatismus fördert, Unterbewertung und die Notwendigkeit, eine Gruppe zu finden, die spirituell verstehen, schätzen und unterstützen wird – ideologisch. Tatsächlich gingen die Charaktere dieses Buches wie Straßen, wie die späteren Bomber von Charlie Hebdo.

Viele Sätze in dem Buch sind wie gedrückt Knopf Maschine für eine Person, die in den berühmten Käse von Paris gewachsen ist. Der Autor skizziert die Umgebung, beginnend mit Baudleaire, die die Blumen des Bösen und Epitaphs in Form der Pariser Milz schafft, das sind Amoralien, die zu den schwarzen Seiten des Verbrechens führen. Als Führer, die Wegweiser, die Pracht von Paris.

Die Worte den Nachschlüssel, die Ikonen der Gegenwart, die Verweise auf die Kultur – sie sind in einem Multum im Buch – aus allen Produkten aus den Geschäften und Musikgeschäften der Lebensmittelgeschäfte. Die gleiche Art, über Raumzeit nachzudenken, in Gedanken und Büchern versunken. So viele Referenzen: aus den dunklen Filmen von Marcel Carné und dem Propagandaminister des Dritten Reichs von Goebbels – beide mit den Juden verbunden, zum Lied des jüdischen Sohnes Odessa – sehr umstrittenen Serge Gainsburg. Von den Wunder-Comics, wo Superhelden gegen die schwarzen Charaktere von Martin Goodman zum legendären Marlon Brando kämpfen. Von der Tora bis zum Koran und dem Satanischen bösen Genie, von der Bibel bis zum „Aufwachen” Die Charaktere in dem Buch sind von der Religion übertrieben – Vergangenheit oder Gegenwart – von Religion besessen, mit Frustration und Aggression gefüllt. Alles hier ist nicht koscher, unrein Schwein, lesen Sie Halouf.

Das Buch spiegelt das Verhalten von einigen der Einwohner von Paris wider, und wahrscheinlich auch andere große Metropolen in der Welt, die nicht schwer zu finden sind, zum Beispiel in der Metro – Leute von einer ähnlichen Art von abwesendem oder dämonischem Anblick, anklagen Passanten, dass sie böse sind und in der Hölle brennen oder unfassbare Worte schreien Sie sind beide weiß und schwarz, Männer und Frauen. Der religiöse Fanatismus beeinflusst jeden als Krankheit. Es ist ein Geisteszustand, oft angesichts der Ungerechtigkeit, der auch zur Psychose führt: Wahnsinn oder Schizophrenie. Kulturelle Reibung, Paranoia, die sich aus dem Leben in geschlossenen Gesellschaften mit Wahrnehmungen um eine ganz andere Welt, die totale Leugnung oder Trampling von kultivierten Werten präsentiert, führen zu Aggression und Terrorismus oder Fetisch der Bösen, Zerstörung, absichtliche und profane Zerstörung oder Objektivierung anderer Menschen führen.

Infolgedessen skizziert der Autor eine unkontrollierbare Realität unter der Marke des Hedonismus, der Korruption und der Verderbtheit in einigen Helden, wo alles zum Verkauf steht, im Gegenzug für die Macht, einen Rausch von sexuellen Verbrechen oder Drogenvergiftung, ein Gefühl der Überlegenheit oder Kontrolle über andere Menschen, die sich oft über ihr Leben und ihren Tod entscheiden, um Götter zu sein.
Wie findet man in dieser Welt einen sensiblen und intelligenten Araber?

Wird er ein Superheld, wird er Unterstützung in einem multikulturellen Mosaik und einen Schlüssel zum Glück finden mit einer Frau aus der jüdischen Familie Lubawicz? Sie finden es im Arabischen Jazz..